انسان

قلب انسان

منابع انرژى مورد نياز رشته كشتى

 

واضح است كه ماهيت رشته كشتى نيازمند سيستم هاى انرژى هوازى و بى هوازى است. نياز به انرژى در طى يك مسابقه به حداكثر ممكن مى رسد و لازمه پايدارى كشتى گير تأمين سوخت مورد نياز هر عضله درگير بنا به نوع حركت ويژه خود در طول مسابقه است.

ادامه نوشته

تمرين هوازي و تمرين بي‌هوازي

 

 

تمرين هوازي:

به انواع ورزشهايي كه بطور مستمر و طولاني مدت (بيش از 2 دقيقه) طول مي‌كشند و ضربان قلب در هنگام تمرين كمتر از 70درصد حداكثر ضربان قلب مي‌باشد تمرينات هوازي و يا زير بيشينه گفته مي‌شود. دويدن و پياده‌روي دوچرخه‌سواري، شنا در مسافتهاي طولاني مدت از انواع تمرينات هوازي هستند. تمرينات هوازي به دو روش صورت مي‌گيرد: 1ـ روش تداومي    2ـ روش تناوبي(اينتروال) ، در روش تداومي فرد بدون استراحت به تمرين مي‌پردازد مثلاً 20 دقيقه دويدن پيوسته و بدون استراحت ولي در روش تناوبي فرد مابين تمرين كردن استراحت مي‌كند. معمولاً زمان استراحت با زمان فعاليت در تمرينات تناوبي هوازي برابر است. به عنوان مثال يك دقيقه دويدن و يك دقيقه استراحت كردن (استراحت فعال مثل راه رفتن) يك تمرين انيتروال هوازي محسوب مي‌شود. انرژي مورد نياز براي انجام تمرينات هوازي از گلوكز و چربي تامين مي‌شود بنابراين براي كاهش چربيي خون و يا كاهش وزن چربي بدن، تمرين هوازي بهترين نوع تمرين است.

تمرين بي‌هوازي:

تمرينات بي‌هوازي يا بيشينه به ورزشهايي گفته مي‌شود كه براي مدت زمان كوتاه (كمتر از 2 دقيقه) و با شدت بيش از 70 درصد حداكثر ضربان قلب صورت مي‌گيرد. ورزشهاي مثل دوي سرعت 100 متر و يا 800 متر همچنين ورزشهاي گروهي مثل فوتبال، بسكتبال، واليبال از نوع تمرينات بي‌هوازي محسوب مي‌شوند. هر چند زمان ورزشهاي گروهي مذكور بيش از 2 دقيقه طول مي‌كشد ولي بايد توجه داشت يك فوتباليست هنگام 90 دقيقه بازي فوتبال تمام مدت بطور پيوسته در حال دويدن نيست بلكه در بين فعاليت به استراحت و يا تماشاي بازي نيز مي پردازد بنابراين اين گونه ورزشها در طبقه تمرينات بي‌هوازي جا مي‌گيرند. از نشانه‌هاي تمرين بي‌هوازي افزايش بيش از حد ضربان قلب هنگام تمرين و تجمع اسيدلاكتيك در عضلات فعال و خستگي مفرط مي باشد بطوري كه اگر شدت تمرين بالا باشد مثل مسابقه دويدن 800 متر فرد پس از مسابقه نياز به زمان زيادي براي بازسازي انرژي از دست رفته و استراحت دارد.

يك آزمون ساده براي اينكه شما متوجه شويد كه فعاليت شما از كدام نوع تمرين می باشد این است كه اگر هنگام تمرين بتوانيد صحبت بكنيد، تمرين شما از نوع هوازي مي‌باشد و اگر نتوانيد صحبت كنيد و اصطلاحاً نفس، نفس بزنيد، نوع تمرين شما بي هوازي خواهد بود.

انرژي مورد نياز براي انجام تمرينات بي‌هوازي از گلوكز (قند خون) تأمين مي‌شود. تمرينات بي‌هوازي را مي‌توان به صورت تناوبي نيز انجام داد ولي زمان استراحت 2 تا 4 برابر زمان فعاليت مي‌باشد، به عنوان مثال 5 ثانيه دويدن با شدت بيش از 70 درصد حداكثر ضربان قلب و 20 ثانيه استراحت كردن يك تمرين بي‌هوازي محسوب مي‌شود

دلایل چاقی افراد و انواع روشهای لاغری

 

پس چرا ال كارنیتین كه سبب شل شدن چربی و تحریك و آزاد سازی آن می شود تا در اثر چرخش گردش خون وارد مركز سلول ها شده و منفجر گردد تا چربی را بسوزاند و كالری و انرژی تولید نموده و عمل سوخت رسانی همچون بنزین اتومبیل عمل نماید، در همه ی اعضای بدن عمل نمی كند؟

ادامه نوشته

مدت زمان اجرای تمرينات ايروبيک

 

 

زمان بندي يک کلاس ايروبيک

1.       گرم کردن ( به همراه تمرکز )................................................  10 تا 12 دقيقه

2.       کشش پويا ( اختياري )

3.       بدنه کلاس ( اجراي حرکت ها و زنجيره ها )............................ 40 دقيقه 

4.       سرد کردن وکشش ايستا ( اجباري ) ....................................  8 تا 10 دقيقه

توجه : در صورتي که مي خواهيد مدت زمان کلاس را کم کنيد ، بايد نسبت زمان بندي بالا رعايت شود.

 

گرم کردن
هدف از گرم کردن بدن در فعالیت ورزشی افزایش دمای عمومی بدن است . از دیگر اهداف مهم می توان به آمادگی مفاصل و عضلات و نیز آمادگی قلبی عروقی برای شروع اجرای تمرین های شدید تر اشاره کرد. ، اما به ياد داشته باشيد که اگر به طور ناگهاني در طول انجام تمرين توقف کنيد ، به علت این که ضربان قلب بالا است  ممکن است دچار سر گيجه شويد يا حتی از حال برويد.

 

سرد کردن
عمل سرد کردن به معنای کاهش اجرای فعالیت های بدنی

اثرات ورزش بر قلب و عروق

 

بنابراین نیازی به مواد مخدر برای دستیابی به نشاط ندارد. از طرفی نشاط ورزشی یک نشاط پایداراست و روز بروز سلامتی و نیروی فرد را افزایش می دهد. اما سرخوشی از مواد مخدر یک سرخوشی کاذب وناپایدار بوده و به مرور نیروی فرد را تحلیل برده و او را به کام مرگ می فرستد. در سایه ورزش افراد اجتماع ، افرادی منطقی، منضبط ، با اخلاق و با گذشت خواهند شد. در هنگام ورزش همراه با سمومی که از طریق عرق کردن از بدن دفع می شوند ، پلیدیها و زشتی ها جای خود را به نشاط ، طراوت و انسانیت خواهند داد و یک روح آزاد پرورش خواهد یافت.

 

ورزش و ذخیره قلبی

 

بنا به تعریف ، ذخیره قلبی عبارت است از نیروی مصرف نشده قلب در حال استراحت ، برای رسانیدن اکسیژن به بافتهای بدن.  مکانیزمهای ذخیره قلبی شامل تغییرات در : 1- تعداد ضربان قلب  ، 2- حجم انقباضی و انبساطی ، 3- حجم ضربه ای ،  4- جذب اکسیژن توسط بافتهای بدن،  می باشد. در یک انسان بالغ جوان ورزشکار در خلال ورزش سنگین، برون ده قلب ممکن است از حالت عادی که 6 لیتر در دقیقه است ، به 25 لیتر در دقیقه یا بیشتر برسد، مصرف اکسیژن از 250 میلی لیتر در دقیقه به 1500 میلی لیتر در دقیقه افزایش یابد، و ضربان قلب ممکن است از حالت عادی که 72 تا در دقیقه است به 180 تا در دقیقه افزایش یابد. افزایش نیاز بدن به اکسیژن، به منظور برآورده کردن نیازهای سوخت و ساز در خلال ورزش با افزایش چشمگیر برون ده قلب ( حجم ضربه ای × تعداد ضربان قلب ) و یا جذب بیشتر اکسیژن توسط بافتها از مویرگها برآورده می شود. در یک انسان بالغ جوان ورزشکار در حال استراحت، خون شریانی حاوی 18 میلی لیتراکسیژن در هر    دسی لیتر خون و خون وریدی حاوی 14 میلی لیتراکسیژن در هر دسی لیتر خون می باشد. بنابراین اختلاف اکسیژن شریانی و وریدی در حال استراحت در حدود 4 میلی لیتر اکسیژن در هر دسی لیتر خون می باشد. در خلال ورزش ، افزایش در برون ده قلب حتی اگر به حداکثر مقدار ممکن هم برسد به آن اندازه کافی نیست که بتواند احتیاجات متابولیک بدن را برآورده نماید و مکانیزمی که در اینجا به کمک بدن می آید جذب زیاد اکسیژن توسط بافتها از مویرگها در خلال ورزش است که آنقدر اکسیژن را جذب می کند که اکسیژن وریدی بطور چشمگیری کم شده و اختلاف اکسیژن شریانی و وریدی در حال ورزش به 14 میلی لیتر اکسیژن در هر دسی لیتر خون می رسد.

 

واکنش قلب و عروق به ورزش

 

در هنگام ورزش جریان خون از پوست ، کلیه ها و احشاء به طرف ماهیچه های در حال فعالیت سرازیر شده ، مقاومت عروق محیطی کاهش می یابد و اختلاف فشار خون ماکزیمم و می نیمم زیاد شده و تعداد تنفس افزایش می یابد.

 

قلب ورزشی

 

یک گروه واکنش های فیزیولوژیک در افراد ورزشکار که به ورزشهای سخت و سنگین می پردازند ایجاد می شود. کاهش تعداد ضربان قلب یکی از مشخصات برجسته این افراد است و بزرگ شدن هر دو بطن قلب در عکس ساده قفسه سینه این افراد به وضوح دیده می شود. این بزرگی قلب که در یک فرد غیر ورزشکار ، غیر طبیعی در نظر گرفته می شود، در افراد ورزشکار نباید اشتباها به عنوان یک بیماری قلب در نظر گرفته شود.

 

فیزیولوژی قلب ورزشی

 

بزرگی و گشادی قلب از مشخصات برجسته ورزشکاران سخت کوش است. بزرگی و گشادی قلب در ورزشکاران سخت کوش توانایی پمپ کردن قلب را بالا برده و رها شدن اکسیژن در بافتها را چه در هنگام استراحت و چه در هنگام فعالیت افزایش می دهد ، که همه اینها بخاطر بالا رفتن حجم ضربه ای قلب می باشد. افزایش در زمان پر شدن یعنی هنگام انبساط قلب ایجاد می شود. کل مقدار هموگلوبین و حجم خون ورزشکاران سخت کوش هم افزایش می یابد که باعث می شود انتقال اکسیژن به بافتها ساده تر انجام گیرد. تعداد ضربان قلب چه درحال استراحت و چه در ورزشهای سبک در ورزشکاران سخت کوش به طور واضحی کم است.

اگر چه افزایش حجم بطنی باعث افزایش کار ضربه ای بطن چپ می شود، اما کم بودن تعداد ضربان قلب باعث به هدر نرفتن اکسیژن شده ومصرف اکسیژن توسط عضله قلب کاهش می یابد واین امر کاملا به نفع قلب می باشد.

اگر ورزش سخت در زندگی فرد ادامه پیدا نکند، بزرگی قلب و کم بودن ضربان قلب که از مشخصات این افراد است بتدریج از بین می رود. یک فرد غیر ورزشکار برون ده قلب خود را در موقع فعالیت در درجه اول با افزایش تعداد ضربان قلب بالا می برد ، اما فرد ورزشکارسخت کوش این عمل را با بالا بردن حجم ضربه ای انجام می دهد. فشارهای داخل قلبی را اگر در افراد ورزشکار سخت کوش اندازه گیری کنیم طبیعی است. همچنین فشار داخل حفره های قلب و ریه و عروق محیطی بطور طبیعی به فعالیت پاسخ می دهند.

 

جنبه های پزشکی

 

کم شدن تعداد ضربان قلب گاهی اوقات با بی نظمی از علائم مشخصه قلب ورزشی است. بی نظمی های دهلیزی و بطنی وتغییرات ( اس ـ تی )  ممکن است در نوار قلب مشهود باشد. این بی نظمی ها به طور واضحی بدون علامت هستند و زمانی که ضربان قلب بالا می رود این بی نظمی ها محو می شوند . ولتاژ امواج ( کیو ـ آر ـ اس ) و ( تی ) در نوار قلب افزایش می یابد و اغلب یک موج ( یو ) برجسته وجود دارد که حتما مربوط به کم شدن تعداد ضربان قلب است. فشار خون در افراد ورزشکار با افراد عادی فرق چندانی ندارد. صدای سوم قلب در ورزشکاران شایع است. یک صدای اضافی در لبه چپ جناق سینه و صدای چهارم قلب هم ممکن است شنیده شود. در عکس ساده قفسه سینه قلب بزرگ است. در اکو کاردیو گرافی ابعاد حفره بطن چپ و ضخامت دیواره آن افزایش نشان می دهد.

شواهدی وجود ندارد که نشان دهد فعالیت فیزیکی بسیار شدید در یک فرد با قلب سالم تاثیر سوء داشته باشد، اما مرگ ناگهانی چه در موقع استراحت و چه در موقع فعالیت گاه گاهی در یک ورزشکار به ظاهر سالم و جوان اتفاق افتاده که حتما بخاطر بی نظمی قلبی است. این مرگ ناگهانی در ورزشکاران اکثرا علتهای دیگری دارد. مثلا ممکن است بخاطر تصلب شرائین نهفته، بیماریهای التهابی قلب یا ناراحتی های نهفته مادرزادی قلب باشد. مرگ ناگهانی در یک ورزشکار با قلب سالم بعید بنظر می رسد.

 

تاثیر فعالیت های فیزیکی بر بیماریهای قلبی

 

مطالعه رابطه بین شیوع بیماریهای کم خونی قلب با فعالیت فیزیکی بسیار مشکل است ، زیرا متغیرهای زیادی در این رابطه وجود دارد. مطالعات نشان می دهد که هر چقدر یکجا نشینی کمتر باشد ، احتمال مرگ ناگهانی کمتر است. چگونه فعالیت فیزیکی ممکن است مرگ در اثر کم خونی قلب را کاهش دهد و یا احتمال تصلب شرائین را کم کند ، مکانیزم دقیق آن هنوز کاملا مشخص نیست. فقط می دانیم که ورزش باعث مصرف کالری شده و چربی خون را کاهش می دهد. افزایش چربی مرغوب خون یعنی ( اچ – دی – ال ) با ورزش که باعث جلوگیری از سکته قلبی می شود ، هنوز یک معما است، اما مطالعات در یک موضوع متفق القولند و آن اینکه فعالیت فیزیکی مستمر و مرتب یک عامل مهم در پیشگیری از بیماریهای قلبی است.

 

 

سازگاری خون و عضله در ارتفاع

سازگاری خون

 

تعداد اریتروسیت ها (گلبول های قرمز)دراولین هفته قرارگرفتن درارتفاع افزایش مییابد.کاهش اکسیژن         درارتفاع باعث تحریک رها سازی هورمون اریتروپویتین میشود .این هورمون مسئول تولید اریترویست است .غلظت اریتروپویتین خون درسه ساعت اول پس ازرسیدن به ارتفاع بالا افزایش می یابد.وبعد از 24 تا 48 ساعت به حداکثر خود میرسد بعد از زندگی درارتفاع به بالای  4000متر (فوت13120) برای مدت 6ماه ،حجم کل خون فرد9% تا10% افزایش می یابد.این افزایش تنهابه علت تولید اریتروسیت نیست ،بلکه به علت تغییر در حجم پلاسما نیز می باشد.درصد ی از حجم خون که اریتروسیت ها راتشکیل میدهد،هماتوکریت نامیده می شود.افرای که مقیم کوه های اند در پرو4540متر(14891 فوت)هستند، میانگین میزان هماتوکریت آنها 65درصد است.این مقدار به میزان  قابل توجهی بالاتر از میانگین افرادی است که درسطح دریا زندگی می کنند مقدار هماتوکریت این افراد48 %است.اگر هر یک از این افرادبه مدت 6هفته درارتفاعات پرو زندگی نمایند میانگین هماتوکریت آنها نیز به 59%می رسد.پس میزان هموگلوبین خون علاوه برافزایش حجم اریتروسیت هاافزایش می یابد.این سازگاری افزایش میزا ن هموگلوبین درارتفاعات طرفیت حمل اکسیژن رادرحجم معینی از خون افزایش می دهد.چند ساعت پس از رسیدن به ارتفاع حجم پلاسما به علت جابجایی مایعات واز دست دادن آب دراثر تنفس کاهش می یابد.درارتفاعات آب بیشتری براثر تبخیر به هنگام  تنفس از دست داده می شود،زیرا هوایی که وارد شش ها می شود بسیار خشک است. این موضوع باعث کاهش آب بدن شده ودرنتیجه حجم پلاسما کاهش می یابد.که این کاهش حجم پلاسما باعث افزایش غلظت اریتروسیت ها می شود وحتی ظرفیت حمل اکسیژن خون میز افزایش می یابد.

تقویت سيستم های انرژي براي دوهاي سرعت بوسیله تمرینات اینتروال

 

رديف	نوع فعاليت	اجزا حركتي	سيستم انرژي	مسافت	شدت	استراحت
						بين تكرارها	بين ستها
1	غير فشرده	ظرفيت هوازي	هوازي	200+ متر	كمتراز 70%	كمتر از 45 ثانيه	كمتر از 2دقيقه
		توان هوازي	هوازي	100+	80-70	90-30 S	3-2 دقيقه
2	تمرين فشرده	ظرفيت بي هوازي	هوازي و بي هوازي	80+	90-80	30S تا 5دقيقه	10-3 دقيقه
3	سرعتي	سرعت ، توان بي هوازي	بي هوازي بدون اسيدلاكتيك	80-20	95-90	5-3دقيقه	8-6دقيقه
4	استقامت در سرعت	استقامت در سرعت كوتاه،توان بي هوازي	بي هوازي بدون اسيد لاكتيك	80-50	95- 90	2-  1 دقيقه	7-  5
					100-95	3-2	10-7
		استقامت درسرعت كوتاه و ظرفيت و توان بي هوازي	بي هوازي با اسيد لاكتيك	80	95-90	1	4-1
					100-  95	1	4
		استقامت در سرعت و توان بي هوازي	بي هوازي با اسيد لاكتيك	150-80	95-90	6-5	-------
					100-95	10-6	-------
5	استقامت ويژه	استقامت در سرعت بلندو توان بي هوازي	بي هوازي با اسيد لاكتيك	300-150	95-90	12-10	-------
					100-95	15-12	-------
		تحمل اسيد لاكتيك	تحمل اسيد لاكتيك	600-300	95-90	20-15	-------
					100-95	ريكاوري كامل	--------

 

فیزیولوژی ورزشی به ۴ بخش عمده تقسیم می‌شود:

فیزیولوژی ورزشی به ۴ بخش عمده تقسیم می‌شود: آمادگی جسمانی، فیزیولوژی عضلات، فیزیولوژی گردش خون ، فیزیولوژی تنفس

بدن انسان برای اینکه بتواند نقش خود را به طور مؤثر در زندگی ایفا کند باید از آمادگی جسمانی خوبی برخوردار باشد یعنی به طور مداوم انرژی لازم را در اختیار داشته باشد تا بتواند وظایف خود را به نحو احسن انجام دهد. وقتی سخن از آمادگی جسمانی به میان می‌آید مقصود از آن داشتن چنان قلب ، رگ‌های خونی و شش‌ها و ماهیچه‌هایی است که بتوانند وظایف خود را به خوبی انجام دهند و با شور و نشاط تمام در فعالیت‌ها و تفریحات سالمی شرکت کنند که افراد عادی و غیر فعال از انجام آنها ناتوانند. عوامل متعددی در آمادگی جسمانی مؤثر است اما چهار عامل بیش از عوامل دیگر در این میان ایفای نقش می‌کنند این عوامل عبارت‌اند از (نیروی ماهیچه، استقامت ماهیچه، انعطاف ماهیچه و استقامت قلبی ریوی)

فهرست مندرجات

[نهفتن]

• ۱ نیروی ماهیچه
• ۲ استقامت ماهیچه
• ۳ انعطاف ماهیچه
• ۴ استقامت قلبی و ریوی
• ۵ فیزیولوژی ماهیچه
  • ۵.۱ منابع انرژی
    • ۵.۱.۱ سامانه ATP-Pc
    • ۵.۱.۲ سامانه اسیدلاکتیک
    • ۵.۱.۳ سامانه هوازی
  • ۵.۲ برگشت به حالت اولیه و وام اکسیژن
• ۶ فیزیولوژی گردش خون
• ۷ فیزیولوژی تنفس
• ۸ حجم جاری و تهویه ریوی

فيزيولوژي ورزشي

بسمه تعالي

- انقباض هم تنش ( ايزوتونيك )

وقتي يك عضله به هنگام انقباض كوتاه شود و باري را جابجا كند انقباض را ايزوتونيك ( هم تنش ) ميگويند . در اين انقباض نيرويي كه با بار عضله وارد مي شود ، كميتي ثابت داشته و در طول عمل انقباض تغيير نمي كند . اكثر فعاليتهاي روزمره و بيشتر فعاليتهاي ورزشي از نوع انقباض ايزتونيك است .

يكي از موثرترين روشهاي توسعه قدرت و استقامت برنامه ارائه شده در قالب تمرينات ايزوتونيك توسط دو متخصص تربيت بدني به نامهاي دلورم و اتكينز است . آنها توصيه ميكنند برنامه تمرينات با وزنه براي افراد كم تحركي كه تازه تمرينات را شروع كرده اند سه جلسه تمرين در هفته و براي سايرين 4 جلسه تمرين در هفته جهت رسيدن به نتايج مطلوب تعقيب شود . از تحقيقات موجود چنين بر مي آيد كه بيشترين توسعه در قدرت ايزوتونيك احتمالاً با 3 تا 5 جلسه تمرين در هفته كه در هر جلسه تمرين سه نوبت انجام حركت پيش بيني و هر نوبت آن شامل 5 تا 7 تكرار حداكثر وزنه باشد امكانپذير خواهد بود .

گردآورنده : حسين شهابي

ادامه نوشته